Voorwaartse hoofdhouding: hoe het probleem biomechanisch te verhelpen

Een naar voren geplaatst hoofd, opgetrokken schouders, een gebogen houding, een vooruitgestoken buik, zelfs als iemand jong en vrij slank is – dit is tegenwoordig een veelvoorkomend probleem. In de moderne samenleving bestaan veel theorieën die de oorzaken van een slechte houding en een disharmonische lichaamshouding verklaren – van een zittende levensstijl, het grootste deel van de dag zitten en overmatig gebruik van mobiele telefoons tot psychologische uitingen. De onderliggende werkelijke oorzaak van deze houdingsproblemen wordt echter zelden genoemd. Wat is die oorzaak en hoe pakt u haar op een biomechanische manier aan – dat proberen we in dit artikel uit te zoeken.

Spierzwakte of iets anders?

U kijkt niet zonder reden naar deze afbeelding. Maar we zullen haar iets later analyseren. Laten we intussen uitzoeken waarom het aantal mensen met een zwakke lichaamsstructuur en een naar voren geplaatst hoofd in de westerse samenleving de afgelopen decennia is toegenomen. Veel mensen zoeken overigens naar manieren om dit probleem op te lossen, vooral om esthetische redenen, en vergeten dat schoonheid in de eerste plaats gezondheid is.

Dat komt doordat een naar voren geplaatst hoofd betekent dat men de schedel niet op de verticale as van het lichaam kan houden, en voor elke centimeter dat het hoofd naar voren zakt (wanneer het niet voldoende in evenwicht is met het lichaam), moet de hele structuur omgaan met twee kilogram extra gewicht (het gewicht van de schedel ) dat moet worden gecompenseerd. In dit geval komt de belasting terecht op de spieren van rug en nek, die als tegengewicht beginnen te werken om de verplaatsing van het hoofd ten opzichte van de verticale lichaamsas te compenseren. Door deze chronische spanning worden de spieren in rug en nek overmatig belast. Dit leidt tot minder beweeglijkheid van de nek, spierpijn, migraine, spanningshoofdpijn, veranderingen in de structuur van de nekwervels en samendrukking van de arteria vertebralis, met alle daaruit voortvloeiende gevolgen voor de bloedsomloop in de hersenen.

Maar waar bevindt zich de trigger die het hoofd van de verticale lichaamsas af beweegt? In de moderne geneeskunde wordt deze voorwaartse verplaatsing van het hoofd cervicale lordose genoemd, en veel artsen menen dat zij wordt veroorzaakt door zwakte van de lichaamsspieren (waardoor volgens hen veranderingen in de nekwervels ontstaan), chronische stress of zelfs emotioneel jeugdtrauma dat zich in spierspanning uit. Als behandeling wordt iemand aangemoedigd deze spieren met speciale oefeningen te versterken, met massages te ontspannen, manuele therapie te volgen, „te leren ontspannen”, „niet nerveus te zijn” en in het algemeen zijn jeugdtrauma's met een psychotherapeut te verwerken, en zichzelf bovendien voortdurend eraan te herinneren en met wilskracht „zijn houding recht te houden”.

U hebt dit vast allemaal al geprobeerd en alle „doeltreffendheid” van zulke maatregelen gevoeld. Op zoek naar de werkelijke redenen voor het naar voren zakken van het hoofd proberen we ons te wenden tot onderzoeken die al minstens enkele decennia in verschillende landen van de wereld worden uitgevoerd door bedachtzame en opmerkzame orthopeden, posturologen, osteopaten, tandartsen, craniodonten en artsen uit andere vakgebieden. In de eerste plaats vestigen zij de aandacht van de geneeskunde op iets wat zij al is vergeten: het menselijke lichaam is één integraal systeem, waarin het ene element van het andere afhangt en ermee in wisselwerking staat. Daarom bekijken deze artsen de lichaamsstructuur vanuit een breder perspectief. Laten ook wij proberen dat te zien.

Craniofaciale ontwikkeling

Vaste lezers van deze blog zijn al bekend met het biomechanisme dat de schedel op de nek ondersteunt. Kort gezegd wordt hij op de laatste nekwervel, de atlas, ondersteund door een dynamisch onderkaaksysteem. Ondersteuning vanaf de voorkant vindt plaats in de fase waarin de tanden volledig op elkaar sluiten, wanneer we een slikbeweging uitvoeren (die we onwillekeurig tot 2000 keer per dag maken). Op dat moment wordt de „afdruk” van de positie van de onderkaak via het tongbeen en een complex spierstelsel aan de voorkant van de nek doorgegeven aan de onderliggende lichaamsstructuren. Daarom is de juiste positie van de onderkaak in drie vlakken de sleutel tot een gezonde wervelkolom en een verticale hoofdhouding.

En er komt nog meer! De positie van de onderkaak die de verticale positie van het hoofd waarborgt, is slechts een deel van de „puzzel” in het totaalbeeld. De positie van de onderkaak hangt namelijk altijd af van de positie van de bovenkaak – de zogenoemde maxilla, het centrale bot van het gezicht, dat dicht bij de oogkassen komt en vrij diep de schedel in loopt.

Bij een horizontaal ontwikkelde maxilla (naar voren en omhoog verplaatst) kan de onderkaak vrij in alle richtingen bewegen. Als de maxilla omlaag wordt getrokken en naar achteren wordt geduwd (verticale ontwikkeling), blokkeert zij ook de onderkaak aan de achterkant. En een naar achteren geduwde onderkaak zet, zoals u weet, het onvermijdelijke proces in gang waarbij het hoofd steeds verder naar voren zakt en de nekwervelkolom verandert, te beginnen bij de eerste nekwervel, de atlas. Dit is schematisch te zien op de afbeelding hieronder:

Op de pagina's van deze blog hebben we al meer dan eens besproken dat verticale ontwikkeling (het zakken) van de maxilla volgens de onderzoeken van de bekende Britse artsen John en Mike Mew geen genetische aanleg is, maar uitsluitend het gevolg van te weinig of geen borstvoeding in de babytijd, waardoor de spieren van de mond van het kind zich onvoldoende ontwikkelen, met inbegrip van de kracht van de diepe tongspieren en de juiste positie ervan in de mond. Kort gezegd: wanneer de tong van wortel tot punt in de juiste positie tegen het gehemelte in de mond ligt, wordt de maxilla dankzij deze sterkste spier van het lichaam van binnenuit naar voren en omhoog geduwd:

Als de maxilla deze voortdurende kracht van de tong van binnenuit niet ondervindt, zakt zij geleidelijk naar achteren en naar binnen. Dit proces van het zakken van de maxilla bij de moderne mens wordt verergerd door het ontbreken van voldoende taai, vast voedsel, zoals onze voorouders aten. Zoals we al hebben gezien, blokkeert de neerwaartse maxilla geleidelijk ook de onderkaak aan de achterkant. En dit proces leidt ertoe dat het hoofd steeds verder naar voren zakt. Nu begrijpt u waartoe de eerste foto met Brad Pitt en Edward Norton werd aangehaald, waarop zij samen in de film „Fight Club” speelden.

Bekijk de foto nog eens – let op de horizontaal uitgestrekte, naar voren en omhoog geplaatste maxilla van Brad Pitt, waardoor zijn onderkaak zich in een voorwaartse horizontale positie kan bevinden, wat zijn hoofd rechtop houdt en een uitstekende houding creëert. Vergelijk dat met de gezichtsontwikkeling van Edward Norton – hij heeft een naar beneden uitgestrekte, naar achteren verplaatste maxilla, een aan de achterkant geblokkeerde onderkaak en als gevolg daarvan een naar voren geplaatst hoofd en een bijbehorende „gebogen” houding. Hetzelfde ziet u op de foto van Amerikaanse pin-upmeisjes uit de jaren zestig – het volledige verschil in hun lichaamsstructuur komt juist voort uit het verschil in hun gezichtsontwikkeling: de horizontale positie van het centrale gezichtsbot of de verticale, naar beneden uitgerekte positie.

En meer voorbeelden!

Laten we, voordat we verdergaan met biomechanische methoden om het probleem op te lossen, voor de aardigheid eens kijken naar foto's van de positie van het hoofd en de maxilla van onze Russische beroemdheden.

De moedige acteur Danila Kozlovsky is een levendig voorbeeld van een verticale hoofdhouding en een uitstekende houding. De coole komiek Pavel Volya staat, ondanks al zijn innerlijke charme, op zijn zachtst gezegd krom. Zijn hoofd staat sterk naar voren. En hoe zit het met hun gezichtsontwikkeling?

Ongeveer hetzelfde als bij Pitt en Norton. De maxilla van Danila Kozlovsky is naar voren geduwd, waardoor de onderkaak vrij kan bewegen en bij hem moedig horizontaal naar voren staat. De charmante Pavel Volya is de eigenaar van een langgerekte, naar achteren verplaatste maxilla, met een aan de achterkant geblokkeerde onderkaak en, zoals u kunt zien, tanden die daarop opeengedrongen staan. We hebben de gevolgen van deze positie van het centrale gezichtsbot voor de positie van het hoofd en de houding in het algemeen al gezien – Danila's hoofd staat rechtop, het hoofd van Pavel Volya sterk naar voren. Laten we ook kijken naar de vertegenwoordigers van „de mooie helft” van de Russisch-Oekraïense beroemdheden – zangeres Vera Brezhneva en de extravagante actrice Rinata Litvinova.

Vera heeft een ideale verticale positie van het hoofd ten opzichte van de centrale lichaamsas. Bij Rinata gaat dat niet zo goed – in films kunnen we zien hoe sterk ze voorovergebogen staat. Dat geeft haar natuurlijk een zekere pit, maar hoe goed is het voor haar gezondheid? Wanneer we de gezichtsstructuur van beide vrouwen nauwkeurig bekijken, zien we dat Vera Brezhneva opnieuw een naar voren en omhoog geplaatste maxilla heeft, met een kort middendeel van het gezicht en een horizontale onderkaak. Bij Rinata is het centrale gezichtsbot naar beneden en naar achteren uitgerekt, waardoor opnieuw de achterzijde en onderkaak worden geblokkeerd (op sommige foto's van de ster is onderaan te zien dat de tanden opeengedrongen staan). Hoe zo'n gezichtsontwikkeling de hoofdhouding van beide beroemdheden heeft beïnvloed – dat hebben we hierboven al duidelijk gezien.

Biomechanische correctie van het probleem

Ik twijfelde of ik de biomechanische methoden om de maxilla naar voren te brengen voor de zoveelste keer moest beschrijven en daarmee mijn vaste lezers moest vermoeien, maar besloot toch de belangrijkste stellingen kort te herhalen en de beschrijving van enkele nieuwe foto's te voorzien. Dus:

1. Myofunctionele oefeningen (mewing), intraorale face pulling

Myofunctionele correctie omvat oefeningen voor de tongspieren en het veranderen van gewoonten rond verkeerd kauwen en slikken, wat een essentieel onderdeel is van orthotropics, de richting voor horizontale ontwikkeling van het gezicht die door dr. John en Mike Mew is ontwikkeld (sommigen noemen deze techniek naar de bedenkers zelfs mewing). Zij wordt tot in alle details beschreven in het artikel over mewing. De essentie van mewing is de gezichtsspieren „opnieuw trainen” en de normale werkingspatronen ervan herstellen, zelfs als u in uw jeugd ongunstige omstandigheden voor hun ontwikkeling had.

Op deze volgende foto staat een groot liefhebber van orthotropics voor horizontale gezichtsontwikkeling, een bekende Amerikaanse blogger. Het is waar dat hij naast myofunctionele correctie een intraoraal hulpmiddel voor het verbreden van zijn bovenkaak gebruikte, Biobloc, omdat zijn hoektanden eerder voor een beugel waren verwijderd. Hij deed echter onophoudelijk aan mewing en raakte er naar eigen zeggen „door geobsedeerd”. We zien een enorm verschil in de positie van de maxilla van de jongeman en daardoor van het hoofd als geheel. In profiel zal het velen lijken dat het nog steeds „niet horizontaal genoeg” is – daarom worden de foto's recht van voren getoond, zodat u begrijpt hoe letterlijk de maxilla van deze persoon oorspronkelijk naar achteren was gedraaid. Naar mijn mening heeft hij uitstekende resultaten behaald.

Mijn lezer Victor, 16 jaar oud, behaalde dit resultaat in zijn gezichtsstructuur in 1,5 maand mewing. Kijk naar zijn hoofdhouding en de veranderingen in zijn nekgebied!

Hier ziet u het resultaat van de jongen na slechts 3 dagen, waarin hij met een juiste tongpositie 100 keer slikte tijdens de McKenzie Chin Tuck-oefening (gedurende die 3 dagen). Kijk alleen al naar de veranderingen in zijn hoofdhouding!

Bij de Argentijn Gero (19 jaar) zien we vrijwel hetzelfde We zien vrijwel hetzelfde! Toen de gezichtsstructuur naar voren en omhoog was geduwd, verbeterde de statiek van de nek van de jongeman. Resultaat – alleen intraorale face pulling gedurende 3 weken (sorry voor de kwaliteit van de eerste twee foto's – Gero stuurde ze me via een privébericht bij de archiefnotities). De jongeman werd overigens een paar centimeter langer, maar ik heb de foto langs de bovenlijn van het hoofd uitgelijnd zodat de veranderingen op hetzelfde niveau duidelijker waren:

Valeria is 45 jaar oud. Dit resultaat bereikte zij in 2,5 maand mewing + intraorale face-pullingtechnieken. Zelfs in deze korte tijd bewoog de gezichtsstructuur van de vrouw naar voren en merkte zij onmiddellijk veranderingen in haar nekwervelkolom op!

Recht van voren kunnen we de veranderingen nog duidelijker zien:

Waar Victoria's hoofd eerder gedwongen naar voren stond, staat het op de tweede vergelijkende foto al veel rechter! We zien ook hoeveel de statiek en esthetiek van de nek zijn verbeterd!

2. Craniodontie

Degenen die het beu zijn over craniodontie te horen, kunnen dit overslaan, maar voor wie er voor het eerst over hoort volgt in het kort hoe de resultaten op de foto hierboven worden bereikt. Een craniodont werkt met de bovenkaak van de patiënt, brengt de positie ervan in evenwicht en corrigeert vervormingen van de schedel met behulp van een intraoraal ALF-apparaat (of enkele andere). Op de onderkaak worden, afhankelijk van het geval, ortheses, restauratieve opbouw, andere orthopedische en orthodontische middelen en technieken toegepast. Craniosacrale osteopathie vormt een belangrijk onderdeel van de craniodontie.

3. Starecta-methode

Velen van u hebben deze foto's waarschijnlijk al op de blog gezien. Hoewel de Italiaanse Starecta-methode de positie van de maxilla niet rechtstreeks naar voren brengt, brengt zij de schedel dankzij de speciale technologie van de intraorale Rectifier-spalk perfect terug in een verticale positie ten opzichte van de centrale lichaamsas.

Het lijkt misschien alsof de hoofdhouding van dit meisje op de eerste foto eenvoudig vanuit een bijzondere hoek werd vastgelegd, maar in werkelijkheid was deze houding gedwongen. De volledige houding van het lichaam van deze patiënte en haar röntgenfoto's van voor en na de spalk zijn te bekijken in een gearchiveerde discussie van de Starecta Community. Volgens het meisje was de methode voor haar levensreddend (naast haar onesthetisch naar voren geplaatste hoofd had zij veel neurologische problemen). Niettemin gebruiken sommige patiënten met een sterk afgeplatte of gedraaide maxilla na een beugel, nadat zij uitstekende resultaten hebben bereikt bij het in evenwicht brengen van het lichaam en het terugbrengen van het hoofd naar een verticale positie ten opzichte van de centrale lichaamsas, naast de spalk zo nodig mewing of een ALF-apparaat op de bovenkaak, waarmee de maxilla bovendien naar voren kan worden verplaatst.

Ter afsluiting van een kleine samenvatting wil ik zeggen dat, ongeacht de methode waarmee de positie van de maxilla wordt gecorrigeerd en het hoofd weer rechtop ten opzichte van het lichaam wordt geplaatst, het resultaat u niet alleen zal helpen er esthetisch goed uit te zien, maar ook de moeilijkheden van het leven rechtstreeks onder ogen te zien, er niet voor te buigen of u ervoor te verbergen, en in de meest letterlijke zin van het woord met opgeheven hoofd te leven.