Maxilla – het bot van schoonheid, of alles over onze bovenkaak

Wat maakt ons gezicht mooi? Als we de gezichten van aantrekkelijke mensen analyseren, valt één patroon op: ze hebben allemaal een horizontaal ontwikkeld gezicht, of beter gezegd, een brede, naar voren geplaatste bovenkaak, de zogenoemde maxilla, die de sleutel tot schoonheid vormt. Hoe de maxilla ons uiterlijk beïnvloedt, waarom er dystrofie optreedt en op welke manieren je de stand van je bovenkaak kunt verbeteren — dat proberen we in dit artikel uit te zoeken.

Wat is de maxilla?

De maxilla (bovenkaak) is na de onderkaak het op één na grootste bot in de schedel. Het is een gepaard bot. De rechter- en linkermaxilla bepalen samen de positie van de volledige bovenkaak. De maxillae zijn de centrale botten die de inhoud van de schedel tegen letsel beschermen. Hun functie is vergelijkbaar met die van het voorste deel van een motorhelm, dat het hoofd beschermt. De maxilla werkt als een soort airbag die verwondingen aan de voor- en zijkant van de schedel voorkomt.

Hoe de maxilla de schoonheid van het gezicht vormt

De bovenkaak (maxilla) heeft grote invloed op de aantrekkelijkheid van je gezicht. Hij loopt dicht langs de oogkassen omhoog en reikt behoorlijk diep de schedel in. De grootte, vorm en ligging van de maxillae bepalen rechtstreeks de stand van de neus, ogen, jukbeenderen, het gehemelte, de boventanden en zelfs de onderkaak. Zodra je het volledige belang van dit bot beseft, dringt tot je door hoe dom het is dat mensen zich alleen maar bekommeren om het rechtzetten van de tandenrij. Heb je een ernstige malocclusie, ogen van verschillende grootte of een scheef neustussenschot, dan is dit allemaal het gevolg van een verschuiving van de maxilla. Op de volgende foto’s kunnen we zien welke invloed de maxilla heeft op de positie van de jukbeenderen, ogen en neus.

Omdat de maxillae tot aan het onderste deel van de oogkassen reiken, ondersteunen ze de oogbollen letterlijk wanneer ze hoog en naar voren staan. Daarom zien de ogen er bij een horizontaal ontwikkeld gezicht aantrekkelijker en levendiger uit en is de huid eronder strak en glad. Een verticaal ontwikkeld gezicht met vlakke, naar beneden uitgerekte maxillae laat de ogen daarentegen diepliggend en vermoeid lijken. Bovendien blokkeert de naar achteren gedrukte maxilla het naar voren komen van de onderkaak, waardoor vaak verdringing rond de hoektanden in de onderboog ontstaat. En een naar achteren gedrukte onderkaak levert altijd een onaantrekkelijke, wegzakkende kin op. Kijk nog eens naar de foto hierboven!

Wanneer de maxilla naar voren en omhoog wordt verplaatst, maakt dat het gezicht buitengewoon aantrekkelijk. De brede, naar voren geplaatste kaak zorgt voor een verfijnde glimlach. De meeste mensen zullen het ermee eens zijn dat een grote glimlach een zeer aantrekkelijke eigenschap is. Kijk bijvoorbeeld eens naar de beeldschone Natasha Henstridge, bekend van de films ‘Maximum Risk’ en ‘Beautiful Donna’, en naar de sexy donkerharige Eduardo Moskovis uit de populaire Braziliaanse tv-serie van eind jaren negentig. Hun glimlach is zó charmant! Hetzelfde kan worden gezegd van Liza Boyarskaya, ‘de eigenares van de breedste glimlach van de Russische cinema’, en van de Russische publiekslieveling van de generatie van de jaren tweeduizend, de knappe Danila Kozlovsky.

Bij al deze mensen is door de omhooggebrachte maxilla de afstand tussen bovenlip en neus bovendien klein en liggen de jukbeenderen hoog, waardoor het naar voren ontwikkelde gezicht driedimensionaal wordt. Dit verklaart waarom facelifts met uitgerekte lippen bij sommige mensen zo slecht uitpakken: omdat de huid en weke delen van het gezicht als een doek over het 3D-frame van de gezichtsbotten liggen, kan een plastisch chirurg, hoe hard hij ook zijn best doet, zijn kunst alleen binnen dit gegeven ‘frame’ creëren. Bij mensen met verticaal ontwikkelde, langgerekte maxillae is dat frame afgeplat en niet driedimensionaal zoals bij modellen.

En dan nog een interessant detail: we hebben het over de selfie-meme van meisjes met naar voren gestoken ‘eendenlippen’, die inmiddels overal op internet te zien is. Het ziet er natuurlijk soms behoorlijk komisch uit, maar je hebt vast al geraden waarom ze dat doen. Door modellen na te bootsen proberen deze meisjes eenvoudigweg onbewust het driedimensionale effect van een horizontaal ontwikkelde, naar voren geplaatste maxilla te reproduceren!

De tong als basis voor een mooie maxilla

De Britse arts Mike Mew (die de orthotropics-methode voor horizontale gezichtsgroei ontwikkelde) laat aan de hand van zijn charmante Russische vrouw zien welke invloed weke delen op de schoonheid van het gezicht hebben. In dit geval is het blauw gemarkeerde deel van de maxilla bijzonder belangrijk voor het bereiken van aantrekkelijkheid. De zijde van de jukbeenderen is rood gemarkeerd, het binnenste deel blauw. En toch is dit één en hetzelfde bot: de maxilla, waarop de kracht van verschillende spieren wordt uitgeoefend. Vanaf de zijkant werkt de kauwspier erop in, terwijl de positie van het binnenste deel van de maxilla afhankelijk is… van de positie van de tong!

Feit is dat de ontwikkeling van de bovenkaak precies afhangt van de kracht van de tongspieren. Als de tong in een fysiologisch correcte positie tegen het bovengehemelte ligt, met de punt tegen het kuiltje in het gehemelte vlak achter de voortanden, duwt hij de maxilla naar voren en omhoog. Een zwakke, onontwikkelde tong kan deze functie niet vervullen, waardoor de maxillae naar beneden zakken. Juist de voortdurende kracht waarmee de tong tegen het bovengehemelte drukt, creëert aantrekkelijke, naar voren ontwikkelde gezichten met een brede bovenkaak en rechte tanden, hoge jukbeenderen en een mooie oogvorm met een zachte, ontspannen blik. De kracht die de tong op het gehemelte uitoefent” – dát zorgt ervoor dat het gezicht zich horizontaal ontwikkelt en niet verticaal naar beneden uitrekt.

Hoe gezichtsdystrofie ontstaat

Het probleem van veel moderne mensen is gezichtsdystrofie, die ongetwijfeld het gevolg kan zijn van geboortetrauma door een niet-fysiologische bevalling of zelfs van een ongunstige prenatale ligging van de foetus in de baarmoeder. Maar zoals onderzoeken aantonen, ontstaat dystrofie van de bovenkaak meestal in de kindertijd en adolescentie. Op de foto hierboven zien we bijvoorbeeld het horizontaal ontwikkelde, korte en brede gezicht van een tienjarige jongen, bij wie de maxilla tegen de tijd dat hij zeventien is afvlakt en naar beneden uitrekt, waarbij de onderkaak onvermijdelijk naar achteren beweegt. Waarom gebeurt dit?

Een juiste tongpositie en fysiologisch correct slikken zijn cruciaal voor de ontwikkeling van de maxilla en worden in de babytijd aangeleerd. Borstvoeding, of het ontbreken daarvan, speelt bovendien een sleutelrol in dit proces. Zuigen is namelijk de allereerste en belangrijkste overlevingsreflex, die onvoorwaardelijk is, want niemand leert een kind dit! Vijf paar hersenzenuwen zijn verantwoordelijk voor de zuigreflex, en melk uit de borst van de moeder zuigen is zeer zwaar werk voor het hele mondapparaat. Toch is juist dit de basis voor de juiste positie van de tong en voor de ontwikkeling van het ‘volwassen’ slikpatroon. Wat is dat? Probeer de tongbasis naar het gehemelte op te tillen, de tongpunt tegen het kuiltje achter je voortanden te plaatsen en te slikken. Voel je hoeveel inspanning dit vergt van de diepe tongspieren en de hele voorkant van de nek? Dit is ‘volwassen’ slikken, waarvan de basis juist tijdens het drinken aan de moederborst wordt gelegd.

Bovendien legt het zuigen de basis voor de gecoördineerde werking van alle sluitspieren in het lichaam. Probeer een paar keer met je mond te zuigen en je voelt onmiddellijk de sluitspieren in het perineum aan het werk. Nu begrijp je dat drinken aan de moederborst niet alleen belangrijk is voor de ontwikkeling van het mondapparaat, maar ook de basis legt voor de latere lichamelijke en psychoseksuele ontwikkeling van het kind. Dus, lieve moeders: als de omstandigheden het toelaten en je een keuze hebt, geef je baby’s dan borstvoeding! Zuigen uit een fles, op een speen of een tepel leidt tot de ontwikkeling van een verkeerde tongpositie en ook tot de slechte gewoonte van duimzuigen.

Deze toestand wordt versterkt door het gebrek aan voldoende vast voedsel bij de moderne mens. Onderzoek van de grondlegger van orthotropics, de Britse arts John Mew, en van zijn zoon Mike Mew, die deze traditie voortzet, toont aan dat er geen genetische aanleg voor gezichtsdystrofie bestaat en dat deze zich onder invloed van de omgeving ontwikkelt. Kijk daarvoor maar eens naar foto’s van onze voorouders: die vormen misschien wel de beste bevestiging van de invloed van borstvoeding en wat we eten op de spierspanning in het gezicht en de ontwikkeling van de maxilla. Moeders gaven hun kinderen vroeger immers altijd borstvoeding, en het eten was veel harder!

Wees niet te lui om de geschiedenis in foto’s van de Koeban-Kozakken te googelen. Je krijgt dan meteen ook foto’s te zien van Zaporozje-Kozakken, de Mordviense subetnische groep, Permjaken, Siberische jagers en Wit-Russen in nationale klederdracht aan het begin van de vorige eeuw. Terwijl ik al die foto’s bekeek, vond ik misschien één of twee ‘twijfelgevallen’. Maar over het algemeen waren de gezichten van onze voorouders horizontaal ontwikkeld, met een naar voren geplaatste bovenkaak en hoge jukbeenderen (op de onderste foto de soliste van het Koeban-Kozakkenkoor, de Oekraïense Marina Golchenko – ik kon het niet laten om zo’n sprekend voorbeeld van een schitterende horizontale ontwikkeling van het gezicht te geven).

Het leven van de moderne mens is sinds de tijd van de jagers-verzamelaars drastisch veranderd. Van kinds af aan eten we vooral zacht voedsel, wat totaal niet bijdraagt aan de ontwikkeling van het mondapparaat en de gezichtsspieren. Antropologisch bewijs wijst erop dat de schedel van moderne mensen steeds langgerekter wordt, wat wordt ondersteund door onderzoek binnen de orthotropics. Helaas kunnen we niet nagaan hoe de gezichten van onze verre voorouders eruitzagen, maar we zien nu al een enorm verschil als we foto’s van onze voorouders uit het begin van de twintigste eeuw vergelijken met die van onze leeftijdgenoten. Mensen van nu krijgen steeds vaker te maken met gezichtsdystrofie omdat we in een onnatuurlijke omgeving leven die de gezichtsontwikkeling, die belangrijk is voor lichamelijke schoonheid en fysieke gezondheid, niet bevordert.

Manieren om de maxilla omhoog en naar voren te verplaatsen 

Voor de moderne mens is niet alles verloren, ondanks de ongunstige omstandigheden waarin hij is opgegroeid en leeft. Tegenwoordig bestaan er in de moderne wereld verschillende manieren om de maxilla omhoog en naar voren te brengen, en de meeste daarvan houden verband met het verbreden van de bovenkaak. Hieronder bekijken we deze methoden.

1. Plastische en maxillofaciale chirurgie

Zoals we al hebben gezien, bepaalt de vorm en positie van de bovenkaak de schoonheid van het gezicht. Zij creëert zo’n aantrekkelijk detail als hoge jukbeenderen. Toch is het een vergissing om te denken dat implantaten in dit gebied het gezicht automatisch mooi maken, want de positie van de maxilla beïnvloedt vrijwel het hele gezicht: de vorm van de ogen, de uitlijning van de neus en de breedte en lijn van de bovenkaak. Plastisch chirurgen verrichten werkelijk wonderen, maar zij kunnen de breedte van het gezicht en de afstand tussen de ogen niet beïnvloeden. Mond-, kaak- en aangezichtschirurgie is in dit geval een andere mogelijkheid, maar de resultaten lopen uiteen van indrukwekkend tot twijfelachtig. Bovendien kunnen beschadiging van aangezichtszenuwen en gevoelsverlies complicaties van zulke operaties zijn. Tegelijkertijd kan plastische en maxillofaciale chirurgie, afhankelijk van de situatie, echt noodzakelijk zijn.

2. Craniodontie met ALF- en Bioblock-apparaten

‘Met tegenzin neem ik de chirurgen een deel van hun broodwinning af,’ zei de Russische craniodontist A.O. Savinov, wiens werk hierboven te zien is, eens. Craniodontie verplaatst niet alleen de maxilla, maar corrigeert ook craniale vervormingen (van alle botten van de schedel). Craniodontie bereikt dit met de intraorale apparaten ALF, Biobloc en AGGA en hun modificaties, en daarnaast met verschillende orthodontische technieken en craniale osteopathie. Ik wil hier nog aan toevoegen dat je, als je alleen op zoek bent naar schoonheid en je gezondheid in orde is, beter aandacht kunt besteden aan de hieronder genoemde methoden. Craniodontie is namelijk een zeer diepgaande herstructurering van het lichaam, en niet iedereen kan zo’n behandeling verdragen. Soms kun je de compensaties die zich in de loop van tientallen jaren in het lichaam hebben gevormd beter ongemoeid laten als je ook op veel mildere manieren kunt ingrijpen.

3. Neurocraniale herstructurering (NCR)

NeuroCranial Restructuring ™ is een van de nieuwste richtingen binnen de moderne geneeskunde. Bij deze methode wordt het wiggenbeen gemanipuleerd, dat achter de maxilla in het middendeel van de schedel ligt. Via de neusholte van de patiënt wordt een speciale endonasale ballon ingebracht, waarmee ‘een gecontroleerde ontspanning van het bindweefsel wordt opgewekt om de schedel zijn oorspronkelijke vorm terug te geven’. Deze door de Amerikaanse natuurgeneeskundige Dean Howell ontwikkelde methode vormt een perfecte aanvulling op de inwerking van craniodontie op de schedelstructuren.

4. De methode van Plato Power 

De Amerikaan Plato Powers is een bijzonder interessant persoon die met allerlei methoden heeft geëxperimenteerd om zijn gezicht en lichaam in balans te brengen. Het hierboven getoonde resultaat is een synthese van zijn gebruik van het intraorale Biobloc-apparaat, dat de bovenkaak verbreedt en de maxilla naar voren trekt met behulp van stangen die zijn bevestigd aan… een honkbalhelm, iets wat je een halfuur per dag moet doen. Details van de methode met foto’s zijn hier te vinden – http://jawpain-tmjtreatment.com. Hoewel de methode nogal exotisch is, levert ze resultaat op, en in de gearchiveerde discussies van de Starecta Community zijn indrukwekkende foto’s te zien van een volger van deze methode (Plato bracht zijn lichaam met deze techniek in balans). Desondanks is deze methode om de maxillae naar voren te brengen naar mijn mening alleen geschikt voor krachtige mannen met een sterke nek of bodybuilders, zoals Plato. Zijn verhaal over het in balans brengen van zijn lichaam met de Starecta-methode zal misschien op de pagina’s van deze blog verschijnen, maar binnen het kader van dit artikel moet worden gezegd dat de Starecta-spalk de maxilla weliswaar niet naar voren verplaatst, maar wel zorgt voor de fysiologisch correcte positie van de tong en de ontwikkeling van een ‘volwassen’ slikpatroon.

5. Myofunctionele oefeningen (mewing)

Myofunctionele therapie vormt samen met het intraorale Biobloc-apparaat voor het verbreden van de bovenkaak de hoofdmoot van de orthotropics van John en Mike Mew. Tegelijkertijd worden myofunctionele oefeningen (mewing) als zelfstandige methode gebruikt voor de horizontale ontwikkeling van de maxilla, zowel bij kinderen als bij volwassenen. Binnen het kader van dit artikel gaan we niet in op de details van deze therapie, maar we zullen ze beslist in een van de volgende artikelen behandelen. Kort gezegd werken deze oefeningen, door de tongspieren te versterken en de druk van de tong tegen het gehemelte te verhogen, in alle richtingen op de maxillae in en brengen ze daarin 3D-veranderingen teweeg. Op de bovenstaande foto van het meisje zien we hoe radicaal haar uiterlijk is veranderd: de afstand tussen haar bovenlip en neus is afgenomen, haar jukbeenderen zijn omhooggekomen, de weke delen zijn gelift, haar kin is strakker geworden en haar gezicht is in het algemeen driedimensionaler geworden. En ook jij kunt dit bereiken!