Leopold Busquet: ‘Alle aandoeningen in het lichaam moeten worden bekeken vanuit het standpunt van de logica van hun functie.’

Vandaag wil ik het hebben over iets pijnlijks: TMJ-disfunctie. Ik ga geen sprookjes vertellen, alleen feiten uit mijn praktijkwerk, informatie uit conferenties en een deel van de wetenschappelijke literatuur. Ik zal proberen duidelijk te zijn en je niet te overladen met termen, diagnoses enzovoort.

Steeds meer patiënten komen bij mij nadat ze met verschillende specialisten duizend cirkels van de hel hebben doorlopen: ze zijn van top tot teen onderzocht en hebben veel dure medicijnen gebruikt die, als ze helpen, maar een tijdje helpen. Dit zijn mijn observaties uit Oekraïne, maar ik denk dat het overal hetzelfde is. Bij ons streven naar geld vergeten we dat we het niet mee kunnen nemen naar de volgende wereld.

Helaas willen veel neurologen patiënten met zeurende of schietende pijn in het gezicht, het oor, de ogen of de achterkant van het hoofd niet eens doorverwijzen. Tijdens een opflakkering wordt de pijn scherp en aanhoudend; het kan iemand gek maken en ervoor zorgen dat hij een stuk van zijn hoofd wil afscheuren en weggooien. De diagnose is neuritis, neuralgie, parese of verlamming. Bijna iedereen komt met een diagnose op papier en ze hebben talloze infuusflessen en pillen achter de rug, geen dagen maar zelfs jaren in het ziekenhuis, en heel veel geld. Ze hebben een infuus, ze voelen zich iets beter, tot ziens, tot ziens over zes maanden.

‘Dokter, waarom is dit zo?’ ‘Nou, je zenuw is ontstoken, en nu zal hij blijkbaar altijd weer zo ontstoken raken; misschien heb je kou gevat in een auto of minibus.’ Waarom zou je een ’zak met geld’ onderzoeken en doorverwijzen die elke zes maanden geld oplevert? Kom tot bezinning: we hebben het over gezondheid!

Laten we ook naar tandartsen kijken. Ja, 90 procent zegt: ‘Oh, je hebt een neuroloog nodig, dit is niet ons vakgebied.’ Natuurlijk weten ze misschien gewoon niet dat een verkeerd passende kroon, vulling of prothese dezelfde neuritis of neuralgie kan veroorzaken. En wanneer komen patiënten eindelijk? De eerste groep, de ‘slimme patiënten’, heeft tientallen infuusflessen en pakken pillen achter de rug, leest het internet, opent en sluit intuïtief hun mond en raakt hun gezicht aan, in een poging te begrijpen waar het het meeste pijn doet. ‘Eureka, dit herken ik ook bij mezelf.’ Dan komen ze naar mij toe, nu het nog gecorrigeerd kan worden. De tweede groep vertrouwt volledig op onze specialisten en grootheden van de wetenschap. Dat is de trieste versie: de schijf is versleten en kan niet meer worden gecorrigeerd.

Waarom zou een zenuwprobleem iemand naar een tandarts leiden?

Laten we begrijpen waarom dit gebeurt. Het klinkt vreemd: mensen zijn gewend te denken dat een tandarts zich alleen met tanden bezighoudt en verder met niets. Kijk waar deze tak van de nervus trigeminus, gemarkeerd met een rode pijl, passeert. Dienovereenkomstig, als de kaak iets naar achteren of opzij verschuift, wordt de zenuw samengedrukt, en een effect op één tak betekent excitatie van de hele zenuw volgens de wetten van de fysiologie. Hier komt het begrip uitstralende pijn vandaan. Het kan overal uitstralen, over het hele hoofd. Je kunt de zenuw zoveel behandelen als je wilt met symptomatische behandeling, maar zonder de oorzaak weg te nemen zal er geen resultaat zijn.

Je hebt niet noodzakelijkerwijs het gevoel dat de kaak in een verkeerde positie is terechtgekomen. Helaas voel je het alleen als de kaak vervormd raakt en er geklik of geknars ontstaat. Zelfs nadat de tandheelkundige oorzaak is verwijderd, zijn er nog verschillende andere factoren: het spiergeheugen en de spanning van één spier die leidt tot spanning in alle andere terwijl het lichaam compenseert om zijn houding in evenwicht te brengen.

Hier is een visueel voorbeeld: ik laat zien wat er met de nekspieren gebeurt in zittende en staande positie als het tandkaaksysteem verstoord is. Er zijn elektromyografische gegevens beschikbaar. Je kunt zien waar de pijn naartoe kan uitstralen en zo een verklaring vinden voor frequente migraine en de behandeling ervan.

TMJ-disfunctie is een van de oorzaken van een beroerte

Kijk goed naar deze afbeelding, waar de halsslagader zich bevindt. Dit is ook waartoe een achterwaartse verplaatsing van de kaak kan leiden. Dit is geen bevlieging: bruggen, kronen en uitneembare prothesen moeten op voldoende hoogte worden gemaakt, omdat het verlagen van die hoogte de kaak weer naar achteren beweegt. Het excuus: ‘Het klikt, nou en, ik heb er niet echt last van’, is niet erg overtuigend, toch?

Verslechterde doorgankelijkheid van de interne halsslagader wordt verklaard door een disco-neurovasculair conflict. De essentie ervan is irritatie van het perivasculaire zenuwreceptorapparaat van de interne halsslagader als gevolg van periodieke of constante verplaatsing van de intra-articulaire TMJ-schijf tijdens kaakcompressie, samen met het uitrekken van de TMJ-capsule in de vorm van een uitsteeksel. In eerste instantie veroorzaakt dit een lokaal vaatspasme; later kan een geleidelijke herkalibratie plaatsvinden, tot volledige afklemming.

Het is belangrijk op te merken dat de enorme plasticiteit en ontwikkeling van de collaterale circulatie, de natuurlijke anastomosen van de halsslagaders, het lichaam voorlopig vaak in staat stellen zelfs een volledige obstructie van de interne halsslagader bij de ingang van de schedel te compenseren. Dit is de fase van compensatie. Maar met toenemende fysieke en emotionele belasting, en met uitputting van compensatiemechanismen met de leeftijd, treedt decompensatie op. Dan volgen catastrofale gevolgen: seniele dementie, beroerte en overlijden, soms plotseling.

Vrienden, dit zijn geen sprookjes. Ik kan veel WETENSCHAPPELIJKE bewijzen leveren van verschillende wetenschappers en veel links naar buitenlandse auteurs.

Hoe zit het met orthocraniodontie?

Waarom is er geen garantie? Omdat alles afhangt van de diepte van de disfunctie en de instabiliteit van het hele organisme. Bij de diepste verstoring van het houdingsevenwicht is het onmogelijk om een resultaat te boeken of het gewenste niveau te halen zonder een competente osteopaat. Zonder de knopen van overbelasting te ontwarren, is het moeilijk om te slagen; het lichaam heeft hulp en een duwtje nodig.

Kunnen we de zaken nog erger maken? Nee, want dit apparaat geleidt in plaats van star te werken. Het heeft niet de kracht om alle onderdelen van de schedel te trekken of te overstrekken. Moet de beet dan met een beugel op zijn plaats worden getrokken? Onder geen beding. Moeten we vernietigen wat er is bereikt? Ik zou orthodontisten die zeggen: ‘Waar maak je je druk om?’ vragen om mij een lateraal cephalogram en een orthopantomogram te sturen voor en na de ALF-behandeling. Of wordt pijn bepaald in microns?

Verstoringen in het systeem van de sphenobasilaire synchondrose

Dit is de wortel van het kwaad. Wanneer het voorste deel van de schedel naar de ene kant wordt verplaatst en het achterste deel naar de andere kant, zal het leven duidelijk geen sprookje zijn. Deze haken zijn bevestigd aan de bovenkaak, dus inwerking op de bovenkaak, met de juiste aanpak, is de sleutel tot succes. Spieren die verantwoordelijk zijn voor de beweging van de onderkaak zijn ook aan dit bot bevestigd. En we moeten niet vergeten dat dit de basis van de schedel is, met veel openingen waar de ongelukkige trigeminuszenuw doorheen gaat.

Desondanks was ook ik sceptisch toen ik een paar jaar geleden begon. Toch treden er veranderingen op, samen met het welzijn van de patiënt, als je iemand simpelweg weer tot leven brengt.

Zorg goed voor jezelf.

Met respect,
Victoria V. Vovk