Léopold Busquet
„Wszystkie zaburzenia w organizmie należy rozpatrywać z punktu widzenia logiki jego funkcjonowania”.
Dziś chcę poruszyć bolesny temat — SSŻ, czyli staw skroniowo-żuchwowy. Zamiast opowiadać ci bajki, przedstawię tylko fakty z mojej praktyki, informacje z konferencji i z niektórych publikacji naukowych. Postaram się być zrozumiała i nie zasypywać cię terminami, diagnozami i tak dalej. Coraz więcej pacjentów trafia do mnie po przejściu tysiąca kręgów piekła u różnych specjalistów, po badaniach od stóp do czubka głowy i po zażyciu wielu drogich leków, które, jeśli przynoszą ulgę, to tylko na jakiś czas.

Choć są to moje obserwacje z Ukrainy, myślę, że wszędzie jest tak samo. W naszym świecie, goniąc za pieniędzmi, zapominamy, że nie zabierzemy ich na tamten świat. Niestety wielu neurologów nawet nie chce kierować dalej pacjentów z dokuczliwym, tępym bólem i bólami przeszywającymi w okolicy twarzy, ucha, oczu, potylicy i tak dalej. W czasie zaostrzenia potrafią one doprowadzić do szaleństwa: stają się ostre i nieustanne, a ty masz po prostu ochotę oderwać sobie kawałek głowy i go wyrzucić. Zapalenie nerwu/neuralgia/niedowład/porażenie — prawie każdy przychodzi z diagnozą na kartce, a za sobą ma mnóstwo butelek kroplówek, tabletek, nie dni, lecz nawet lata w szpitalu i pieniądze. Kroplówka zaliczona — niby lepiej, do widzenia, do zobaczenia za pół roku. Panie doktorze, dlaczego tak się dzieje? No cóż, masz zapalenie nerwu — i jakże oni lubią mącić ci tym w głowie: och, teraz już ciągle będzie się tak zapalał; pewnie przewiało cię gdzieś w samochodzie albo w busie. Rzeczywiście, po co dociekać i kierować dalej „worek pieniędzy”, który co pół roku będzie ci przynosił pieniądze? Opamiętajcie się: mówimy o zdrowiu!!! Druga strona: spójrz na liczby dotyczące stomatologów. Tak, 90% mówi: och, potrzebujesz neurologa, to nie nasza sprawa. Oczywiście po prostu nawet nie wiedzą, że źle założona przez nich korona/plomba/proteza wywoła to samo zapalenie nerwu/neuralgię.

Kiedy więc pacjenci w końcu docierają? Wariant 1: „mądrzy pacjenci”. Po dziesiątkach butelek kroplówek i opakowań tabletek siedzą i czytają internet, intuicyjnie otwierają i zamykają usta, dotykają twarzy, próbując zrozumieć, gdzie boli najbardziej. O, eureka, u mnie też tak jest! Wtedy właśnie przychodzą do mnie, kiedy jeszcze można to skorygować. Wariant 2: pacjenci, którzy w pełni ufają naszym specjalistom, naszym luminarzom nauki. Smutny finał: krążek stawowy się starł i nie da się tego skorygować.
Zastanówmy się, dlaczego tak się dzieje, że niby chodzi o nerwy, a potrzebujesz stomatologa. Wydaje się to dziwne, bo wszyscy przywykli myśleć, że stomatolog to zęby i nic więcej.

Spójrz, którędy biegnie ta gałąź nerwu trójdzielnego, zaznaczona czerwoną strzałką. Jeśli więc żuchwa przesunie się nieco do tyłu lub w bok, uciska tę gałąź, a oddziaływanie na jedną gałąź oznacza, zgodnie z prawami fizjologii, pobudzenie całego nerwu. Stąd właśnie bierze się pojęcie bólu promieniującego. Może on promieniować do dowolnego miejsca w obrębie głowy. Lecz nerw, ile chcesz (leczenie objawowe), ale bez usunięcia przyczyny nie będzie efektu. Niekoniecznie poczujesz, że żuchwa przesuwa się do nieprawidłowej pozycji. Niestety poczujesz to wtedy, gdy żuchwa się skrzywi i pojawią się trzaski i chrzęst. Nawet po usunięciu przyczyny stomatologicznej pozostaje parę czynników: pamięć mięśniowa oraz napięcie jednego mięśnia, które wywołuje napięcie wszystkich pozostałych, bo organizm kompensuje, żeby wyrównać swoją pozycję.

Oto wyraźny przykład: pokazuję, co dzieje się z mięśniami szyi przy zaburzeniach w układzie zębowo-szczękowym, w pozycji siedzącej i stojącej.

Dane z elektromiografii są dostępne.
Czytelna ilustracja tego, dokąd może promieniować ból, i odpowiedź w sprawie częstych migren i ich leczenia.

Dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego — jedna z przyczyn udaru

Przyjrzyj się uważnie temu obrazkowi, temu, gdzie znajduje się tętnica szyjna. Oto do czego jeszcze może prowadzić przesunięcie żuchwy do tyłu. To także nie nasz kaprys, żeby odbudowywać w pełni mostami albo koronami czy zakładać protezy ruchome!!! o odpowiedniej wysokości (bo zmniejszenie wysokości protez znów spycha żuchwę do tyłu)!!! Teraz wymówka „no klika, to klika, żyć mi to nie przeszkadza” nie brzmi już tak dobrze, prawda?
Upośledzenie drożności tętnicy szyjnej wewnętrznej tłumaczy się konfliktem krążkowo-nerwowo-naczyniowym: podrażnieniem okołonaczyniowego aparatu nerwowo-receptorowego tętnicy wskutek okresowego lub stałego przemieszczenia śródstawowego krążka SSŻ podczas zaciskania szczęk, przy jednoczesnym rozciągnięciu i uwypukleniu torebki SSŻ. Początkowo wywołuje to miejscowy skurcz naczynia, a następnie stopniową rekalibrację naczynia aż do jego całkowitego uciśnięcia.

Mechanizm konfliktu krążkowo-nerwowo-naczyniowego w tej okolicy najwyraźniej i najbardziej poglądowo ujawnia łączne badanie kontrastowe SSŻ i tętnicy szyjnej wewnętrznej metodą jednoczesnej angioartrografii, opracowaną przez L. F. Oborina i E. S. Patlusovą (w badaniu pośmiertnym).
Nieprawidłowy zgryz w wyniku utraty większości zębów; konflikt krążkowo-nerwowo-naczyniowy stwierdzono po obu stronach, bardziej po lewej (А — staw skroniowo-żuchwowy, Б — tętnica szyjna wewnętrzna).
Warto zaznaczyć, że ogromna plastyczność i rozwój naczyń obocznych tętnic szyjnych (naturalnych zespoleń) często pozwalają organizmowi przez pewien czas skompensować nawet całkowite zablokowanie tętnicy szyjnej wewnętrznej przy wejściu do czaszki (stadium kompensacji). Jednak przy zwiększonych obciążeniach fizycznych i emocjonalnych oraz wyczerpaniu mechanizmów kompensacyjnych z wiekiem dochodzi do załamania (stadium dekompensacji), które niesie katastrofalne skutki: otępienie starcze, udar i zgon, czasem nagły. Kochani, to nie są bajki: mogę przedstawić mnóstwo NAUKOWYCH dowodów różnych naukowców i wiele odniesień do autorów zagranicznych.
A co z ortokraniodoncją?
Dlaczego nie ma gwarancji? Bo wszystko zależy od stopnia nasilenia dysfunkcji i niestabilności całego organizmu. Co więcej, bez kompetentnego osteopaty, przy głębokim zaburzeniu równowagi posturalnej nie da się utrwalić efektu ani osiągnąć go w pożądanym stopniu. Bez rozplątania węzłów przeciążeń o sukces raczej trudno: organizm potrzebuje pomocy, impulsu.
Czy możemy pogorszyć sytuację? Nie, bo ten aparat jest prowadzący, a nie sztywny. Nie ma dość siły, żeby pociągnąć czy przeciągnąć wszystkie elementy czaszki.
Dociągnąć potem zgryz aparatem ortodontycznym? W żadnym wypadku. Zniszczyć to, co osiągnęliśmy? Ortodontów, którzy powiedzą „a co w tym złego?”, proszę o przesłanie mi TRG w projekcji czołowej plus ortopantomogramu przed leczeniem i po nim.
Aparat ALF, czyli ból mierzy się w mikronach
Zaburzenia w układzie chrząstkozrostu klinowo-potylicznego — oto źródło zła. Kiedy przednia część czaszki przesuwa się w jedną stronę, a tylna w drugą, życie z pewnością nie będzie bajką. Te haczyki przyczepiają się do szczęki, więc oddziaływanie na nią przy właściwym podejściu jest kluczem do sukcesu.

Do tej kości przyczepiają się także mięśnie odpowiedzialne za ruchy żuchwy. I nie zapominaj, że to podstawa czaszki z wieloma otworami, przez które przechodzi również ten nieszczęsny nerw trójdzielny.


A przecież na początku, parę lat temu, kiedy zaczynałam, też byłam sceptyczna. Jednak widać zmiany, a także to, jak czuje się pacjent, kiedy po prostu przywracasz go do życia.
Dbajcie o siebie.
Z wyrazami szacunku Viktoria Viktorovna Vovk.
viktorija.viktorovna.vovk@gmail.com

Brak komentarzy
Zadaj uważne pytanie lub dodaj przydatny kontekst. Nowe komentarze są sprawdzane przed publikacją.
Nie ma jeszcze komentarzy. Możesz rozpocząć dyskusję.