Historia Amerykanina Kena Leavera pojawiła się już na łamach tego bloga; opisywał w niej swoje doświadczenia ze stosowaniem metody Starecta w leczeniu problemów z SSŻ, bólu barku i szyi oraz „mgły mózgowej”. Później postanowił kontynuować eksperymenty z aparatem ALF i trenażerami Myobrace (obecnie wrócił do Starecty). W tym krótkim artykule ze swojego bloga occlivion.com Ken opisuje swoje obserwacje dotyczące koncentracji i tego, co sprawiało, że bezmyślnie gapił się w telewizor. Dalej relacja w pierwszej osobie.
Jedna rzecz, którą zauważyłem i która wydała mi się bardzo interesująca, to to, jak usuwanie deformacji czaszki człowieka wpływa na jego uwagę. Moja historia wygląda mniej więcej tak: w połowie 2014 roku byłem w bardzo złym stanie, z „mgłą mózgową” i tak dalej. Nie mogłem usiedzieć przy swoim stanowisku pracy: pracowałem około dwudziestu minut, potem wstawałem po kawę i krążyłem bez celu — po prostu musiałem.
Pod koniec 2015 roku, kiedy stosowałem Starectę od prawie roku, wyprostowałem się całkiem sporo i czułem się dobrze. Pamiętam, że mogłem pracować przy swoim stanowisku cały dzień, nawet tego nie zauważając. Potrafiłem się skupić na tyle, że mogłem nadal pracować nawet w domu do dziewiątej, dziesiątej wieczorem.
W połowie 2017 roku, kiedy używałem aparatu ALF i szyny (Ken eksperymentował z nimi sam, bez specjalisty), moje ciało znów się „skręciło” i poczułem, że moja zdolność koncentracji ponownie się „załamała”. Nie mogłem pracować dłużej niż 45 minut bez przerwy i nie byłem już w stanie pracować wieczorem. Zamiast tego do późna bezmyślnie gapiłem się w telewizor.
Pod koniec 2017 roku zacząłem używać trenażera Myobrace, żeby wyrównać zgryz, i poczułem, że znów zaczynam lepiej się koncentrować. Znowu mogłem pracować wieczorami i długo siedzieć przy biurku.
Te obserwacje z własnego doświadczenia skłoniły mnie do myślenia o ludziach, których uważamy za „leniwych”. Czy oni naprawdę są leniwi? A może po prostu są fizycznie „skręceni”? Czy ludzie, którzy godzinami przesiadują w mediach społecznościowych, robią to z powodu złego nawyku? Czy też dlatego, że po prostu nie potrafią się skoncentrować z powodu wpływu, jaki nieprawidłowy zgryz wywiera na ich ciało? (Na kręgi, tętnice i mięśnie.)
Jako nastolatek i krótko po dwudziestce byłem pracoholikiem: bez trudu pracowałem do północy i łączyłem to wszystko z ciężkimi treningami. Przez tych parę lat, kiedy moje ciało było krzywe, zacząłem spędzać przed telewizorem tyle czasu, co przeciętny Amerykanin. Mogę ci z całą pewnością powiedzieć, że nie robiłem tego ani z przyzwyczajenia, ani dlatego, że „zacząłem się starzeć”. Działo się tak wyłącznie dlatego, że moje ciało funkcjonowało nieprawidłowo z powodu nieprawidłowego zgryzu. Ni mniej, ni więcej.
Hipochondria: psychosomatyka czy skutek urazu biomechanicznego? — tutaj.
2 komentarze
Zadaj uważne pytanie lub dodaj przydatny kontekst. Nowe komentarze są sprawdzane przed publikacją.