Młodość spędziłem na czytaniu w łóżku, podczas gdy moi przyjaciele uprawiali sport i dobrze się bawili. Najgorszym dniem mojego życia był ten, w którym po raz pierwszy poczułem ból kręgosłupa. Miałem szesnaście lat i nie rozumiałem, co się dzieje. Nie miałem pojęcia, że rozwija się u mnie przeklęta skolioza.
Rodzice mówili mi, że to tylko ból i nie mam się czym martwić. Ale potem przyszły kolejne epizody bólu, było ich wiele, a ból stawał się coraz silniejszy. Żyłem w ciągłym bólu, więc w wieku osiemnastu lat musiałem pójść do ortopedy. Po zbadaniu moich pleców wydał na mnie wyrok śmierci: „Skolioza ze skrzywieniem kręgosłupa o 30 stopni. Źle to wygląda, synu!”. Moje życie się skończyło, choć zrozumiałem to trochę później, kiedy moi koledzy ze studiów zaczęli chodzić na basen i siłownię, żeby ćwiczyć. Jakby skoliozy było mało, mój kręgosłup zaczął się sam skręcać, jak średniowieczne narzędzie tortur. Moja saga nie skończyła się więc na tym: nie dość, że zrujnowano mi młodość, to teraz czekała mnie przerażająca perspektywa — przyszłe życie w bólu.
W tamtym okresie poznałem Morena i razem postanowiliśmy spróbować czegoś nowego, wykraczającego poza konwencjonalną wiedzę świata nauki (była to biomechaniczna metoda Starecta stworzona przez Morena Contego, oparta na szczególnej zmianie wysokości zgryzu).

Na początku postanowiliśmy robić to tylko dla siebie, ale potem zrozumieliśmy, że możemy to robić także dla innych takich jak my. Po wielu nieudanych próbach — pamiętam, jak zachwycałem się intuicją Morena: to intuicja doprowadziła go do niesamowitego odkrycia naukowego.

To intuicja sprawiała, że budziliśmy się w nocy i badaliśmy ten przeklęty efekt dźwigni w ustach, którego nikt inny nie widział, podczas gdy my widzieliśmy cały jego potencjał. Była to dźwignia, która mogła przywrócić symetrię ciała — i okazała się czymś więcej niż teorią.
Uwielbiam tango. Ludzie patrzą na mnie ze zdumieniem i pytają, w czym tkwi sekret mojego sukcesu. Zastanawiają się, jak z kompletnego słabeusza, który nie był w stanie zrobić nawet kilku kroków, stałem się kimś, kto wygląda, jakby wyszedł z wiedeńskiej szkoły tańca. Wyprostowanie pleców za pomocą Starecty dokonało w moim ciele dosłownie przewrotu kopernikańskiego: stało się ono bardziej elastyczne, mój środek ciężkości się obniżył, poprawiła się równowaga ciała, oddech stał się głębszy, a przepona się rozluźniła… Valerio Quatrano.

Książka Morena Contego (Włochy) „Jak wyprostowałem swój kręgosłup” jest tutaj.
_________________
Oryginalny artykuł znajduje się na www.starecta.com.

Brak komentarzy
Zadaj uważne pytanie lub dodaj przydatny kontekst. Nowe komentarze są sprawdzane przed publikacją.
Nie ma jeszcze komentarzy. Możesz rozpocząć dyskusję.