To historia twórcy metody Starecta, Włocha Morena Contego. Swego czasu jego historia stała się dla mnie prawdziwym objawieniem i wiele wyjaśniła mi na temat mojego własnego stanu, dokładając brakujące elementy układanki do pełnego obrazu. Poniżej opowieść tego chłopaka bez moich komentarzy.

Umierałem i żaden specjalista nie potrafił mi pomóc. Dlatego sam musiałem znaleźć sposób, który pomógł mi wyprostować kręgosłup i usunąć wszystkie towarzyszące objawy. Zdiagnozowano u mnie skoliozę, postępującą lordozę lędźwiową i szyjną, kifozę piersiową, wrzód żołądka i hipochondrię. Cierpiałem też na ataki paniki, lęki i depresję. Moje główne objawy to: przewlekły ból mięśni i pleców, ból szyi, lęk przed śmiercią, kołatanie serca, problemy trawienne, alergie pokarmowe, awersja do jedzenia, nudności, wymioty, tachykardia, zmiany temperatury ciała, problemy z oddychaniem, chrapanie, przewlekłe zmęczenie i bezsenność.

Fotografia Morena Contego jako dziecka w stroju do judo, z kolorowymi liniami na twarzy.

Od dzieciństwa miałem wiele problemów zdrowotnych z powodu tego, że moja głowa była pochylona do przodu. Miałem krzywe plecy, uniesione barki i bardzo wyraźną lordozę lędźwiową. Mimo wszystkich tych problemów stale uprawiałem sport, uwielbiałem grać w piłkę nożną, pływać, pływać kajakiem, trenować judo, capoeirę i wiele innych wspaniałych dyscyplin aż do dwudziestego roku życia. Potem musiałem całkowicie przestać uprawiać sport, bo byłem zmuszony leżeć w łóżku z powodu bólu wywołanego moją zupełnie nieprawidłową postawą.

Moje mięśnie przemieściły się tak, że zaczęły uciskać narządy wewnętrzne, ściskając płuca, serce, żołądek i jelita. Nigdy nie zapomnę pierwszego ataku paniki, który miałem w wieku osiemnastu lat. Od tamtej pory aż do dwudziestego czwartego roku życia moje życie staczało się po równi pochyłej i stałem się praktycznie niepełnosprawny. Stan mojego ciała nadal się pogarszał i nikt nie rozumiał, co się dzieje. Rodzina uważała mnie za hipochondryka, więc chodziłem do psychologów i psychiatrów.

Fotografia Morena Contego z przodu, z kolorowymi liniami i strzałkami na twarzy i tułowiu.

Byłem u wielu specjalistów, takich jak ortopedzi, chiropraktycy, osteopaci, którzy wykonywali mnóstwo niepotrzebnych manipulacji. Co więcej, wszyscy mówili mi, że muszę się zmuszać do stania prosto. Powtarzam sobie to zdanie od dzieciństwa. Starałem się, jak mogłem, ale w końcu z przyzwyczajenia „wpadałem” z powrotem w swój zwykły stan. Z jakiegoś powodu męczyło mnie trzymanie głowy prosto.

Patrzyłem w lustro i przyglądałem się swojemu paskudnemu skrzywieniu. Chciałem, żeby moje plecy wyglądały harmonijnie. Ale mimo wszystkich włożonych wysiłków nie mogłem osiągnąć celu. W wieku dwudziestu trzech–dwudziestu czterech lat moje objawy były już tak wyniszczające, że czułem się tak, jakbym nieubłaganie topniał jak świeca. Ciągle wymiotowałem, bo żołądek miałem jak w imadle, i miałem trudności z oddychaniem. Moja przepona była całkowicie zablokowana.

Dwie fotografie Morena Contego z profilu, zwróconego w przeciwnych kierunkach.

Właśnie wtedy z fanatycznym zapałem rozpocząłem swoje badania, które dały mi pierwszy wgląd w możliwe przyczyny mojego stanu, opisane przeze mnie w książce „Jak wyprostowałem swój kręgosłup”. Przyczyną był mój nieprawidłowy zgryz, który nie zapewniał czaszce wystarczającego podparcia z przodu i z powodu pochylonej do przodu głowy prowadził do skrzywienia całego kręgosłupa.

Trzeba było zapewnić czaszce odpowiednie podparcie, tak by pozostając wyprostowana, pomagała wyprostować kręgosłup, zapewniając jego krzywiznom normalne fizjologiczne wygięcie. Żeby przywrócić czaszkę do pionowej pozycji, musiałem stworzyć efekt dźwigni. Moja żuchwa posłużyła za podporę, a stworzona przeze mnie szyna Rectifier™ — za punkt podparcia. W tej pozycji czaszka może wrócić do pionu. Eureka!

Montaż schematów czaszki i dwóch szkieletów, z modelem uzębienia, strzałkami oraz wydrukowanym twierdzeniem o Rectifierze.

Wyczerpany do granic, bez grama tłuszczu i masy mięśniowej, kompletnie zniszczony i powykręcany, w końcu zacząłem się prostować, po prostu siedząc na krześle. To było niesamowite! To niewiarygodne uczucie, że prostowałem się, nawet nie wkładając w to wysiłku. Wreszcie mogłem jasno zrozumieć, że naszą postawę reguluje biomechanizm w naszych ustach – po prostu wysokość zębów. Wszystko zależy od tego, jak nasza czaszka jest ułożona na żuchwie. Symetryczne lub asymetryczne siły powstające w momencie połykania odpowiadają za harmonię i piękno naszej twarzy oraz prawidłową postawę.

To było naprawdę niewiarygodne uczucie, kiedy spełniłem swoje marzenie – wyprostować kręgosłup. Miesiąc po miesiącu widziałem, jak mój kręgosłup odzyskuje prawidłowe krzywizny fizjologiczne. W tym procesie niektóre mięśnie, skrócone przez lata kompensacji, rozciągały się, a inne, nadmiernie rozciągnięte, przybierały swój naturalny kształt. Tak spełniłem swoje marzenie – mieć proste plecy! Moreno Conte.

Montaż siedmiu fotografii z profilu podpisanych Przed, 4, 5, 6, 7, 8 miesięcy i 1 rok, nad dwoma portretami bez podanych dat.

Jak wyprostować kręgosłup: metoda Starecta — tutaj.

Oryginalny artykuł znajduje się na www.starecta.com