Powszechnie uważa się, że dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego to „tylko” trzaski w stawie, blokowanie się żuchwy, ból twarzy i „inne objawy”. Jednak ta choroba nie jest tak prosta, jak się wydaje, a przemieszczenie „maleńkiego” stawu i krążka może doprowadzić do całkowitej utraty zdolności do pracy. Tymczasem lekarze różnych specjalności, do których zwraca się osoba cierpiąca na niezdiagnozowaną dysfunkcję SSŻ, czasem nie potrafią ustalić przyczyny jej licznych objawów. Dlaczego tak się dzieje i czym naprawdę jest dysfunkcja SSŻ — o tym porozmawiamy w tym artykule.
„Wielki oszust”

„Prosta” dysfunkcja SSŻ może zmylić nawet doświadczonych lekarzy, ponieważ ta dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego potrafi naśladować objawy wielu innych chorób: ból głowy, migrenę, ból zęba i zmęczenie oczu, światłowstręt, neuralgię nerwu trójdzielnego, ból i napięcie szyi, barku i odcinka lędźwiowego, osteochondrozę szyjną, ból i szum w uszach, napięcie w obrębie żuchwy i mięśni żucia, bruksizm, problemy z głosem, fibromialgię, bezdech senny i wiele innych! Ale to nie wszystko. Przy dysfunkcji SSŻ pacjent często odczuwa zawroty głowy, wzmożony lęk i ogólny niepokój, cierpi też na zaburzenia snu. Dysfunkcja SSŻ może też prowadzić do wzmożonej drażliwości, agresji i depresji. Jak jednak przemieszczenie maleńkiego stawu może wywoływać wszystkie wymienione wyżej objawy?
Tętnice w pobliżu SSŻ

Chodzi o to, że staw skroniowo-żuchwowy leży na skrzyżowaniu życiowo ważnych sieci tętnic i nerwów, które podtrzymują prawidłowe funkcjonowanie układu czaszkowo-żuchwowego, mózgu, przysadki i podwzgórza. Bezpośrednio do torebki stawu skroniowo-żuchwowego biegnie tętnica skroniowa powierzchowna; jest ona końcową gałęzią tętnicy szyjnej zewnętrznej, przez którą do mózgu napływa 82% krwi tętniczej. Przez dolną i tylną część splotu skroniowo-żuchwowego przechodzą gałęzie dużych tętnic: usznej głębokiej, bębenkowej przedniej, gardłowej wstępującej i szczękowej. Nieco poniżej i przed stawem skroniowo-żuchwowym leży duży splot żyły zażuchwowej. Ponadto za kośćmi skroniowymi przebiega żyła szyjna, która odprowadza 86% krwi żylnej z głowy.

Łatwo zrozumieć, jak nawet niewielkie przestrzenne przemieszczenie SSŻ uciska sąsiednie tkanki i przestrzenie kostne. Jeśli zwężają się przestrzenie w czaszce, przez które biegną wymienione tętnice i żyły, nieuchronnie zostaną one uciśnięte. Może to prowadzić do zaburzeń krążenia mózgowego, wahań ciśnienia krwi i nieprawidłowej pracy przysadki i podwzgórza jako koordynatorów układu hormonalnego. W konsekwencji człowiek zaczyna odczuwać dyskomfort emocjonalny oraz skłonność do agresji i stanów depresyjnych. Co więcej, zaburzenia krążenia mózgowego mogą powodować zawroty głowy i niektóre objawy psychiczne, w tym derealizację i depersonalizację. Z tego powodu osoba cierpiąca na dysfunkcję SSŻ staje się praktycznie niezdolna do pracy, a w niektórych przypadkach doświadcza wszystkich oznak fobii społecznej, nawet nie rozumiejąc prawdziwej przyczyny swojego stanu.
Nerwy w okolicy SSŻ

Nie mniej poważnie wygląda sytuacja z objawami neurologicznymi, które pojawiają się na tle dysfunkcji stawu skroniowo-żuchwowego. Choć włókna nerwowe docierają tylko do osłon stawu, mają skłonność do podrażnienia w odpowiedzi na każde mechaniczne rozciągnięcie torebki stawowej. Bezpośrednio do SSŻ biegnie dolna, trzecia gałąź nerwu trójdzielnego — nerw żuchwowy. Opuszcza on jamę czaszki przez otwór na dolnej powierzchni kości skroniowej, w bezpośrednim sąsiedztwie stawu skroniowo-żuchwowego. Odchodzą od niego z kolei małe gałęzie nerwowe: nerw uszno-skroniowy i nerw żwaczowy. Staw skroniowo-żuchwowy jest jednak połączony z nerwem trójdzielnym także bezpośrednio przez mięśnie żucia, które zapewniają ruch w SSŻ dzięki gałęziom ruchowym tego nerwu.
Kiedy staw skroniowo-żuchwowy jest przestrzennie przemieszczony, jedna albo wszystkie trzy gałęzie nerwu trójdzielnego są stale drażnione. Oprócz sterowania ruchem mięśni twarzy nerw ten jest bezpośrednio połączony ze splotami nerwowymi pierwszego i drugiego kręgu szyjnego. Stałe drażnienie tych życiowo ważnych dużych nerwów prowadzi do zaburzeń pracy ośrodkowego układu nerwowego ze wszystkimi wynikającymi z tego objawami drażliwości, nerwowości i zaburzeń snu. Ale to nie wszystko: przemieszczeniu stawu skroniowo-żuchwowego nieuchronnie towarzyszy przemieszczenie żuchwy w jednej, a nawet w trzech płaszczyznach (poziomej, pionowej i bocznej), co prowadzi do przemieszczenia atlasu i podrażnienia nerwu błędnego, który schodzi bezpośrednio do przepony i jamy brzusznej. To wyjaśnia, dlaczego u tych pacjentów pojawia się uczucie ściskania w splocie słonecznym oraz skurcze żołądka i przepony.

Co więcej, stałe drażnienie splotów nerwowych z przodu i z tyłu szyi (nerwu podjęzykowego, nerwu dodatkowego, nerwu potylicznego mniejszego, splotu szyjnego, nerwów nadobojczykowych i tak dalej) prowadzi do bólu potylicy, szyi, barków, pleców, a nawet rąk. Jak widać, „prosta” dysfunkcja SSŻ nie jest tak niewinna, jak się wydaje, i sprawia, że człowiek doświadcza licznych objawów, które wydają się zupełnie niezwiązane z problemem SSŻ.
Z tego samego powodu lekarze wąskich specjalności, zwłaszcza neurolodzy, często nie potrafią ustalić przyczyny tego bólu i tych „dziwnych” objawów i przepisują leki rozluźniające mięśnie, uspokajające i przeciwdepresyjne oraz zalecają masaże, a także kierują pacjenta do psychologa. Niestety w większości przypadków wszystkie te środki nie dają rezultatów. Tymczasem „zwykłe” skierowanie przez lekarza do specjalistycznej kliniki stomatologicznej na zonografię SSŻ i boczne zdjęcie cefalometryczne pomogłoby ustalić prawdziwą przyczynę i radykalnie rozwiązać problem. Wnikliwi specjaliści od leczenia dysfunkcji SSŻ mogą też potrzebować zdjęć cefalometrycznych w projekcji czołowej i podbródkowo-ciemieniowej.
Atlas i szczęka: dlaczego nastawianie szyi nie zawsze pomaga — tutaj.
Leczenie SSŻ aparatem ALF: podróż w kosmos, czyli dlaczego szyny nie pomagają — tutaj.
_________________
25 komentarzy
Zadaj uważne pytanie lub dodaj przydatny kontekst. Nowe komentarze są sprawdzane przed publikacją.
Ja też mam dysfunkcję stawów skroniowo-żuchwowych z przemieszczeniem krążka stawowego.
Najważniejsze jest tu znaleźć specjalistę, który zna się na biomechanice czaszki. Listę takich lekarzy znajdziesz w dziale bloga „Specjaliści” (nie ma tam jeszcze twórcy metody OSB — równowagi okluzji i struktury — M.M. Nasyrova z Moskwy; o nim — w dziale „Metody leczenia”).
Mam nadzieję, że rozejrzysz się tu po blogu, rozeznasz się i podejmiesz właściwą decyzję, od której będzie zależało twoje dalsze samopoczucie i życie.
Niestety nie mogę polecać specjalistów, bo nie mogę brać odpowiedzialności za jakość ich pracy (a to ważne — znaleźć naprawdę kompetentnego specjalistę).
Życzę ci powrotu do zdrowia!
Swoją drogą, miednica i całe ciało też są przekrzywione właśnie w prawo:(
Godne metody w takich przypadkach to kraniodoncja i metoda OSB (są opisane w dziale bloga o metodach leczenia).