W poprzednim artykule o „kości piękna”, czyli szczęce (łac. maxilla), omówiliśmy jej znaczenie dla atrakcyjnego wyglądu twarzy. Przesunięta do przodu i w górę szczęka zapewnia gałkom ocznym właściwe podparcie, unosi i pięknie podkreśla kości policzkowe, atrakcyjnie skraca odległość między nosem a górną wargą i tworzy olśniewający szeroki uśmiech. Tym, co wypycha tę „kość piękna” do przodu i w górę, jest właśnie nacisk wywierany na podniebienie przez prawidłowo ułożony język oraz dorosły typ połykania. O tym właśnie porozmawiamy szerzej w tym artykule.

„Język pod sufitem”

Dwa przekroje języka i górnego łuku zębowego, oznaczone literami A i B.
prawidłowe i nieprawidłowe ułożenie języka

W swoich licznych filmach na YouTube brytyjski lekarz Mike Mew (ortotropia — dziedzina zajmująca się poziomym rozwojem twarzy) nieustannie podkreśla znaczenie prawidłowego ułożenia języka. Co to oznacza? Współczesny człowiek zwykle opiera czubek języka o okolicę zębów. Jak dowiedzieliśmy się z poprzedniego artykułu, czubek języka powinien znajdować się za przednimi zębami, w zagłębieniu na podniebieniu, w tak zwanej pozycji języka przy wymawianiu hiszpańskiej litery „miękkie ñ”, ale to nie wszystko. Nawet jeśli spróbujesz teraz przyjąć tę pozycję, u wielu osób tylna część języka pozostanie zbyt nisko.

Dwa rysunki z profilu przedstawiające położenie języka w jamie ustnej.
nieprawidłowe i prawidłowe ułożenie języka

Prawidłowe ułożenie języka oznacza, że do podniebienia uniesiony jest nie tylko czubek języka, ale cała jego tylna część również znajduje się „pod sufitem” jamy ustnej, czyli przy podniebieniu, i dosłownie się do niego „przykleja”. To właśnie zapewnia dodatkową siłę skierowaną ku górze. Spróbuj przyjąć takie ułożenie języka i przełknąć. Różnica w odczuciach jest ogromna. Teraz szczęka jest wypychana do przodu i w górę z większą siłą, pochodzącą z tylnej części języka i jego mięśni, które biegną głęboko w przedniej części szyi, aż do kości gnykowej.

Dwa widoki anatomiczne języka i gardła z łacińskimi opisami; prawy panel jest odwrócony w źródle.

Ogromna różnica! Teraz cała siła tych mięśni jest skierowana na wypychanie w górę szczęki, „kości piękna”, która sprawia, że twoja twarz staje się bardziej atrakcyjna. Jeśli porównać szczękę do kanapy, wyobraź sobie, że próbujesz przesunąć ją w pojedynkę (jak wcześniej); kiedy dołącza siła tylnej części języka, do przesuwania „kanapy” przyłącza się dwóch silnych przyjaciół. Teraz cały proces odbywa się z potrójną siłą!

Jak język wpływa na szerokość szczęki

Kolaż portretów dziecka, fotografii zębów i modeli, z podanym wiekiem 8 i 9 lat.
https://orthotropics.com/

Prawidłowe ułożenie języka, którego należy uczyć dziecko od najmłodszych lat, jest czynnikiem decydującym o równym łuku zębów, który później nie będzie wymagał żadnych aparatów wyrównujących ani aparatów stałych. W wieku ośmiu lat chłopiec na powyższym zdjęciu miał obustronny zgryz krzyżowy, który był jednocześnie otwarty. Jeden kieł w jego górnym łuku był stłoczony i przemieszczony. Widzimy też, jak wada zgryzu wpłynęła na rozwój twarzy chłopca. Twarz i zgryz w dolnym rzędzie tego zdjęcia to wyłącznie efekt nauczenia dziecka prawidłowego ułożenia języka, a w konsekwencji „dorosłego” typu połykania (według metody ortotropii). Wystarczy porównać górną szczękę przed leczeniem i po nim: wyrównała się, przesunęła do przodu i poszerzyła. Myślę, że wpływ na atrakcyjność twarzy chłopca nie wymaga komentarza!

Korzyści z prawidłowego połykania

Dwa profile dzieci wraz z fotografiami ich zębów.
https://orthotropics.com/

W artykule o szczęce omówiliśmy już znaczenie karmienia piersią dla prawidłowego rozwoju narządu żucia dziecka i napięcia mięśni twarzy, a także, w tym samym celu, potrzebę jedzenia twardych pokarmów nawet przez dorosłych (choćby zwykłych jabłek i marchwi). Kładzie to podwaliny pod atrakcyjny poziomy rozwój twarzy i przyszłe zdrowie w ogóle. Na przykład na powyższym zdjęciu widać różnicę w rozwoju twarzy brata i siostry. Język dziewczynki nie znajduje się na podniebieniu, lecz opiera się o zęby, co w jej przypadku spowodowało obniżenie kości szczękowych, a w konsekwencji wydłużenie twarzy. Mama karmiła ją piersią przez 13 miesięcy, a potem przeszła na sztuczne karmienie butelką. Niestety używanie smoczków sprawia, że język opiera się nie o podniebienie, jak przy ssaniu piersi, lecz o dno jamy ustnej. To samo dzieje się przy ssaniu kciuka, które z czasem staje się złym nawykiem.

Brat dziewczynki był karmiony piersią przez dwa i pół roku, bez przechodzenia na sztuczne karmienie. Pierwszy stały pokarm zjadł w wieku 12 miesięcy. U chłopca widzimy doskonałe napięcie mięśni i wspaniały rozwój twarzy. Ortodonci również stwierdzają u niego prawidłowy zgryz i właściwe położenie szczęk. Wiele osób może teraz zacząć zrzucać winę na geny, ale przecież mowa o bracie i siostrze. Naprawdę zaskakuje taka różnica w rozwoju twarzy dzieci wynikająca z różnego podejścia do ich karmienia w niemowlęctwie. Uderzające jest to, że różnica w rozwoju twarzy jest widoczna już w wieku 9 lat. Ta świadomość każe też zadać szokujące pytanie: jak bardzo nasza obecna twarz różni się od idealnej twarzy, którą moglibyśmy mieć w sprzyjających okolicznościach?

Jak nieprawidłowe połykanie zniekształca piękno twarzy

Dwa portrety dziecka z podpisami 6 lat i 9 lat.
https://orthotropics.com/

Dr Mike Mew podkreśla, że przy „dorosłym” typie połykania, osiąganym dzięki prawidłowemu ułożeniu języka, cały wysiłek wykonują wyłącznie głębokie mięśnie języka. Przy prawidłowym połykaniu nie powinno być żadnej aktywności warg ani policzków! W przeciwnym razie niezrównoważone kurczenie się mięśni twarzy powoduje utratę ich napięcia, a w konsekwencji „opadający” owal twarzy z obrzmiałymi policzkami i workami pod oczami (efekt ten powstaje dlatego, że kości szczękowe opadają).

Trzy rysunki twarzy i czarno-biała fotografia mężczyzny.
https://orthotropics.com/

Oddychanie przez usta z powodu słabego napięcia mięśni również prowadzi do niskiego ułożenia języka, napędzając kolejne cykle dystrofii twarzy. Nieprawidłowe połykanie powoduje też napięcie mięśni policzków, brody i warg (tak zwane pasma mięśniowe), co w przyszłości prowadzi do zmarszczek mimicznych.

Związek języka z podświadomością

Dwie fotografie twarzy z otwartymi ustami i widocznym językiem.

Według Mike’a Mewa tylna część języka jest kontrolowana przez naszą podświadomość. Oznacza to, że prawidłowe ułożenie języka dosłownie działa na autopilocie, a kiedy już je wytrenujesz, język będzie wiedział, gdzie i jak się ułożyć, bez świadomej kontroli. W dłuższej perspektywie oznacza to, że po początkowym wysiłku woli będziemy mogli wykorzystać siłę naszej podświadomości do stworzenia atrakcyjnej twarzy. Przednia część języka reprezentuje aspekt świadomego umysłu, więc możemy łatwo kontrolować ją wysiłkiem woli, ale… nie w stanie nieświadomości, na przykład we śnie. To kolejny argument za tym, jak ważne jest wykształcenie podświadomego odruchu prawidłowego ułożenia języka. Prawidłowe ułożenie języka jest też ważne dla zdrowego krążenia energii w organizmie w rozumieniu chińskiej medycyny alternatywnej.

Dwa schematy głowy ze strzałkami i podpisem Pozycja wiatru.

Rzecz w tym, że uważa ona język za „przełącznik”, który łączy centralne kanały energii qi i zamyka „mały obieg niebiański”. Ułożenie języka w zagłębieniu na podniebieniu za przednimi zębami uważa się za podstawowe połączenie kanałów i nazywa „punktem wiatru”. Jest też „punkt ognia” (yang), mniej więcej na środku podniebienia twardego, i „punkt wody” (yin), dalej w stronę nasady podniebienia, ale z eksperymentami z nimi lepiej poczekać: po pierwsze, to znacznie większe obciążenie dla głębokich mięśni języka, przez co połykanie w takiej pozycji jest dla początkującego niezwykle trudne, a po drugie ryzykujesz, że przypomnisz sobie wszystkie „uroki” odruchu wymiotnego! Jednocześnie ułożenie czubka języka na podniebieniu za siekaczami, jeśli się w nie „wsłuchać”, może dawać przyjemne odczucie ciągłej wibracji słabego prądu. Z czasem to odczucie staje się stałe, a dzięki wykształconemu podświadomemu odruchowi utrzymywania języka w tej pozycji człowiek zyskuje poczucie siły i spokoju.

Trening miofunkcjonalny prawidłowego ułożenia języka

Dwie pary kobiecych portretów z podpisami Przed i Po, oznaczeniem autora oraz dwiema datami wydruku.
© The Myofunctional Center, LLC and the-great-work.org

Sekret skutecznych ćwiczeń miofunkcjonalnych polega na tym, by na początku stale sobie przypominać o umieszczeniu czubka języka w zagłębieniu na podniebieniu za przednimi siekaczami (w pozycji języka przy wymawianiu hiszpańskiej litery ñ) i uniesieniu nasady języka do podniebienia (wzywając na pomoc silnych przyjaciół, którzy pomogą wnieść kanapę, czyli szczękę, na górę). Dla początkujących najlepszym sposobem nauki jest przesadnie szeroki uśmiech „do zdjęcia” przy takim ułożeniu języka i zwartych zębach (nie zaciskaj ich).

Kolejny etap, kiedy już przyzwyczaisz się do nowego odczucia i uświadomisz sobie nowe ułożenie języka, to próba przełknięcia. Na początku poczujesz coś dziwnego z tyłu gardła. To tylna część twojego języka unosi się „pod sufit”, czyli do podniebienia. Teraz powtórz i spróbuj zapamiętać, jak odczuwasz to ułożenie języka; utrzymaj go w tej pozycji. Pracują tylko mięśnie języka: pilnuj, żeby nie było żadnej aktywności warg ani policzków! Podczas połykania porusza się tylko grdyka! Dla wielu osób będzie to na początku dość niewygodne, jakby człowiek dławił się własnym językiem. Ale wielu z was trenuje mięśnie na siłowni i doświadcza nieprzyjemnych odczuć: to samo dzieje się z mięśniami języka, należącymi do najsilniejszych w ciele. Czym są gorsze od pozostałych mięśni ciała? One też potrzebują treningu! Za każdym razem, gdy zapomnisz odczucie prawidłowego ułożenia języka, wykonaj to ćwiczenie, żeby je sobie przypomnieć. Możesz je robić zawsze i wszędzie; nikt tego nie zauważy.

Gdy tylko to ćwiczenie przestanie sprawiać ci trudność, przejdź do kolejnego, trudniejszego etapu: spróbuj pić wodę małymi łykami przy takim ułożeniu języka. A na koniec zwieńczenie: spróbuj jeść przy nowym ułożeniu języka, najpierw płynne pokarmy, a potem połykać stałe. Na początku poświęcaj pięć minut dziennie na trening jednego z najsilniejszych mięśni swojego ciała, na przykład po umyciu zębów. Po krótkim czasie stanie się to nawykiem, a w końcu odruchem na poziomie nieświadomym, kiedy twój „wewnętrzny autopilot” będzie ustawiał język w prawidłowej pozycji nawet podczas snu. Z dziećmi można też ćwiczyć w formie zabawy, żeby było ciekawie, wyznaczając na tę „grę” stałą porę. Dzieci robią postępy bardzo szybko, dosłownie w ciągu kilku krótkich tygodni. Dorośli będą musieli ćwiczyć trochę dłużej, ale po siedmiu czy ośmiu miesiącach efekt będzie, jak to się mówi, „wypisany na twarzy”.

Schemat górnego łuku zębowego i języka z czerwonymi i niebieskimi strzałkami oraz logo BiteFX.

Noszenie wewnątrzustnego aparatu ALF również doskonale trenuje prawidłowe ułożenie języka i „dorosłe” połykanie. Jako konstrukcja z cienkiego drutu, która poszerza górną szczękę i eliminuje torsje czaszki, nie zabiera miejsca językowi. Ponadto czubek języka sam odnajduje właściwy punkt „podparcia” w specjalnym wygięciu aparatu. Szyna metody Starecta jest pod tym względem również interesująca: choć równoważy kości czaszki w nieco innym kierunku, jej noszenie także zapewnia prawidłowe ułożenie języka i rozwój „dorosłego” typu połykania.

Wiele osób zastanawia się, czy opisane wyżej ćwiczenia miofunkcjonalne można wykonywać przy dysfunkcji stawu skroniowo-żuchwowego. Mike Mew, który kontynuuje metodę ortotropii stworzoną przez swojego ojca, Johna Mewa, udokumentował przypadki całkowitego wyleczenia dysfunkcji SSŻ dzięki ćwiczeniom mewingu. Jednocześnie twórca ortokraniodoncji w naszym kraju, A. O. Savinov, napisał na swoim forum, że możliwość wykonywania takich ćwiczeń zależy od indywidualnego przypadku. Być może przy bólach twarzy lepiej jednak powstrzymać się od ćwiczeń miofunkcjonalnych.

Niezależnie od tego, jakie podejście do treningu prawidłowego ułożenia języka wybierzesz, pamiętaj, że mięśnie języka są prawdziwą siłą napędową środkowego piętra twarzy. Im bardziej rozwijamy tę siłę, zwiększając nacisk na podniebienie, tym bardziej poszerza się nasza górna szczęka, tworząc piękny uśmiech, i tym wyżej położone i bardziej trójwymiarowe stają się nasze kości szczękowe, nadając twarzy szczególną atrakcyjność. I na koniec: stała praktyka to klucz do sukcesu!

Trzy kobiece portrety z liczbami 30, 40 i 42 oraz rosyjskimi podpisami.

Korekcja miofunkcjonalna: efekty — tutaj.

Ćwiczenia mewingu: jak prawidłowo „mewingować” — tutaj.
___________________